Route 65, een reis naar de Noordkaap.

Een lang gekoesterde wens gaat in vervulling.

De allerlaatste ......

Zes weken lang heb ik met erg veel plezier dit dagboek bijgehouden over onze onvergetelijke rondreis door Scandinavië. Door jullie enthousiaste reacties, zowel op de weblog zelf als persoonlijk via Contact, werd ik ook erg gestimuleerd om hiermee door te gaan. Als ik het zelf nu teruglees dan kan ik het allemaal nog niet bevatten. We hebben zo ontzettend veel gezien en meegemaakt! Als ik de hoogtepunten moet noemen van onze vakantie, dan zijn dit er eigenlijk teveel om op te noemen. In elk geval natuurlijk onze vier hoofddoelen: de Russische grens, de Noordkaap, de Lofoten en de Hardangervidda. Maar er zijn er nog veel meer geweest, zoals o.a. de walvissafari, het feit dat het boven de poolcirkel 24 uur per dag licht was, de ijsblauwe gletsjer, het vrij kamperen, de verjaardag van Ben, Lapland, de rendieren, Torghatten (het gat in de berg), Ǻlesund (het Jugendstilstadje), de Trollstigen, de Geirangerfjord en zoals Ton het zo mooi verwoordde: “onze ontmoeting in Stockholm” was ook zo'n prachtig moment. Een hoogtepunt was ook het zes weken erg intensief met zijn vieren omgaan, zonder één wanklank en dan bij het afscheid in Duitsland de brok in je keel weg moeten slikken. Er is eigenlijk maar één dieptepunt geweest en dat was de camping in Finland waar we opgevreten werden door de muggen. Maar je zou ook kunnen stellen dat deze muggen óók een hoogtepunt waren, m.n. de afwezigheid ervan, want een vakantie van zes weken in Scandinavië waarvan je maar één dag en nacht ontzettend last hebt van deze insecten is toch zeer bijzonder te noemen.

Een vakantie met de caravan geeft ons altijd weer het ultieme gevoel van vrijheid; zelf kunnen beslissen wanneer je stopt voor een kopje koffie of een plaspauze; zelf kunnen beslissen om ergens een dagje langer te blijven staan; zelf kunnen beslissen om een andere bezienswaardigheid te gaan bekijken dan die gepland was en zelf kunnen beslissen bij welk uitzichtpunt je een foto wilt maken. Dit alles zorgt ervoor dat wij echt vakantie hebben, ondanks een heel druk programma. Vakantie is voor ons vrijheid!

De weersomstandigheden hebben ook geweldig meegewerkt deze vakantie. Niet dat we constant mooi weer hadden, maar we hadden het weer dat perfect paste bij de activiteit van de betreffende dag. Toen we b.v. op de Noordkaap stonden was het vreselijk koud en er stond een gure wind, maar dat hoort daar op het noordelijkste puntje van Europa. Ik had het niet zo intens kunnen ervaren als ik daar, i.p.v. met twee truien en een winterjas, in een T-shirtje had gestaan. We hebben ook niet één hele verregende dag gehad, wel af en toe een bui, maar dat was alles. We hebben geen problemen met onze gezondheid gehad en ook onze auto’s en caravans hebben zich perfect gehouden. Alles klopte; het is de vakantie van ons leven geweest die op alle fronten geslaagd is en daar zijn we heel erg dankbaar voor.

Tot slot krijgen jullie nog de beloofde statistieken.
We hebben 10.780 km gereden en dat deed de auto op 1.020,21 liter benzine, gemiddeld dus één op 10,56 km. Geen slecht gemiddelde voor een auto met caravan in de bergen.

We hebben totaal op 24 campings gestaan en slechts drie keer vrij gekampeerd. Dit kwam o.a. omdat we met twee auto’s en caravans waren en dan wordt het al lastiger om iets te vinden. Bovendien wilden we niet op parkeerplaatsen langs de weg staan, zodat we onze kansen op een vrij plekje zelf erg beperkten. Maar de mogelijkheden in Noorwegen zijn zeer zeker aanwezig, vooral voor mensen met een camper, want die kunnen een smal weggetje inrijden om te kijken of  er een geschikt plekje is. Met een caravan wordt dat een stuk lastiger, want stel dat je aan het eind van het weggetje niet kunt keren als het plekje niets blijkt te zijn, dan moet je achteruit en dat wil je echt niet met een caravan!

We moesten zestien keer een boot nemen. Dat is inclusief de boot van Duitsland naar Denemarken en van Denemarken naar Zweden v.v. Er zijn ook een aantal tolwegen in Noorwegen waarvan wij er zes gehad hebben. Ook het aantal tunnels was aanzienlijk te noemen, n.l. 173 stuks (tunnels van 100 meter of korter heb ik niet eens meegeteld) met een totale lengte van 275 kilometer, dat is gemiddeld 1,5 kilometer per tunnel.

Voor mensen die zelf overwegen om deze reis te gaan maken zal ik onze reiskosten even specificeren, zodat je een idee hebt wat je hieraan ongeveer kwijt bent.

Benzine             € 1.410,28

Campings          €    660,65

Boten/Tol          €    682,25

Totaal               € 2.767,35

Zo, ik geloof dat ik alles gezegd heb wat ik kwijt wilde over deze fantastische vakantie en er rest mij niets anders dan jullie te bedanken voor het lezen van de weblog en voor jullie reacties. Jullie hebben hier al een aantal van onze foto’s gezien, maar er zijn er natuurlijk nog veel meer. Daar maken we gewoon een keer een afspraak voor om onder het genot van een lekker glaasje die nog eens te bekijken.

Voor de laatste keer op deze weblog doe ik jullie de groeten van ons vieren.

Liefs, Elly xxx

18 augustus 2006

We zijn thuis! Ben en Ineke waren vanmiddag om 14.15 uur thuis in Friesland en Ton en ik waren om 18.00 uur in Gouda. De reis is perfect verlopen, alhoewel we nu dood- en doodmoe zijn (pap, u had gelijk hoor, we moeten bijkomen van onze vakantie!). De wasmachine draait, de ergste troep is opgeruimd en de rest komt morgen wel. Zondag of maandag kunnen jullie een log met de hoogtepunten en de statistieken verwachten, maar jullie weten nu in elk geval dat we gezond en wel zijn aangekomen. Tot over een paar dagen bij de allerlaatste log. Liefs, Elly xxx

14 augustus 2006

Ineke en ik hebben het volbracht! Een pittige tocht over de Hardangervidda. Schitterend mooi, maar wat een klim was het. Eenmaal bovengekomen ging het prima, want de Hardanger is een hoogvlakte, daar is het, zoals de naam al aangeeft, relatief vlak. Het is er prachtig, je vindt er een enorme variatie in plantengroei. De hei staat daar al prachtig in bloei en als jullie ooit nog eens bosbessenjam willen maken, dan moet je met je emmertje de Hardanger op! Toen we ergens op de grond koffie zaten te drinken, heb ik mij tegoed gedaan aan bosbessen die om me heen stonden en op deze manier mijn portie fruit voor vandaag verorberd. De weersomstandigheden waren ook prima voor deze tocht, er stond een stevige wind boven op de hoogvlakte, een fleecejack had je dan ook wel nodig en toen we mist op zagen komen vanachter de bergen, waren we gelukkig al op de terugweg. De laatste activiteit van deze vakantie is er een waar we, net als al onze andere activiteiten, met een enorm voldaan gevoel op terugkijken.

Dit zal voorlopig de laatste log zijn die ik schrijf, want morgen gaan we op weg naar huis. We rijden in drie, vier, of vijf dagen naar huis, met ons verstand op nul en onze blik op oneindig. We zoeken geen toeristische routes meer op, maar we rijden gewoon lekker door. De eerste log die jullie van mij kunnen verwachten komt daarom vanuit huis, maar die zal dan ook bijzonder zijn met alle statistieken over onze reis en onze hoogte- en dieptepunten (alhoewel we over de dieptepunten hard na moeten denken, want die zijn er volgens ons niet geweest). Laat deze weblog nog maar een poosje in je Favorieten staan, want hij wordt vervolgd! Iedereen krijgt weer de hartelijke groeten van ons viertjes en tot over een paar dagen. Liefs, Elly, xxx

13 augustus 2006

Ben en Ton hebben hun Hardangervidda-avontuur van vier jaar geleden lichtjes overgedaan. Het weer was nu helder en ze hebben gezien wat ze toen gemist hadden, het was prachtig, maar met erg steile hellingen die nu gelukkig droog waren en dus niet glad. Ze hoefden nu niet op hun kont naar beneden en Ben liep ook een stuk soepeler zonder gebroken enkel! Erg voldaan kwamen ze terug en Ineke en ik waren erg blij dat we ze heel terug zagen, want de herinnering aan de vorige keer was toch nog wel erg aanwezig bij ons! Morgen gaan we met zijn vieren de Hardanger op, gelukkig wel een aangepaste tocht, want Ien en ik zijn niet op gevaarlijke tochten gebouwd! En Ben is vandaag één dag na zijn verjaardag wel officieel een vijfenzestigplusser, die het wat rustiger aan moet doen, toch?

12 augustus 2006

Eindelijk is de dag aangebroken waar de weblog zijn naam aan ontleent, n.l. de 65ste verjaardag van Ben. Vanaf nu is hij officieel bejaard! Het was een erg gezellig verjaardagsdineetje en i.p.v. de geijkte barbecue hebben we heerlijk gegourmet. Voor de niet-landgoedkampers is dit waarschijnlijk een vreemd idee, gourmetten bij de caravan, maar het is absoluut aan te raden. De hele dag hebben we lekker rustig aangedaan, het was prachtig weer, zonnig, lekker temperatuurtje, al met al een feestelijke dag die we niet ongemerkt voorbij hebben laten gaan.

11 augustus 2006

We zijn vandaag aangekomen op onze laatste kampeerplaats voordat we woensdag richting huis vertrekken. We staan op dezelfde camping in Kinsarvik, waar we vier jaar geleden ook gestaan hebben. Ze hebben op deze camping een draadloze internetverbinding, maar ze zijn de code kwijt!!! Snap je nou zoiets stoms? Ik zit daarom nu bij de plaatselijke VVV de weblog weer bij te werken. Maar goed, ik kan weer mijn verhalen aan jullie kwijt. We zijn vandaag over de Hardangervidda hierheen komen rijden en het was prachtig. Jammer was dat het vreselijk regende op dat moment en het was guur en koud. Foto’s maken had daarom geen enkele zin, jullie zouden alleen maar druppels op de lens hebben gezien, maar zondag gaan Ton en Ben lopen en maandag gaan Ineke en ik ook mee. Foto’s houden jullie daarom tegoed.

Ik hoop dat ze de internetcode hier op de camping weten op te snorren, maar anders horen jullie maandag in elk geval weer van mij vanuit het VVV-kantoor!

10 augustus 2006

Weer een stukje verder naar het zuiden, naar Aurland. We hebben nog steeds geen elanden gezien, maar vandaag zag ik een enorme elandenvlaai op de weg liggen. Ik weet niet hoe de uitwerpselen van een eland eruit zien (misschien was het wel gewoon een koeienvlaai), maar ik vond het absoluut een bewijs dat er elanden zaten in het gebied waar we reden. Wishful thinking……?

We hebben ons kerkenrondje afgesloten met een typisch Noors staafkerkje. Hier in Noorwegen zijn kerken niet echt oud zoals ze bij ons kunnen zijn. Dit staafkerkje b.v. is in 1965 gereconstrueerd naar het origineel uit de Middeleeuwen. Je ziet hier ook nergens oude stads- of dorpskernen. Waarschijnlijk komt dit omdat alle huizen en kerken van hout gemaakt zijn en hout heeft toch een minder lange levensduur dan steen.

Een ander bijzondere gebeurtenis van vandaag was een tunnel van 24,5 km lengte! Als je net als ik een lichte tunnelfobie hebt, dan moet je naar Noorwegen op vakantie gaan: aan het eind van de vakantie heb je daar geen last meer van. In de statistieken die jullie van me krijgen als we weer thuis zijn, zal ik precies het aantal tunnels vermelden met de totale lengte. Je zult versteld staan.

9 augustus 2006

Op het gevaar af in herhalingen te vallen, moet ik toch zeggen dat we wéér een nieuw natuurfenomeen hebben gezien, n.l. een gletsjer van héél dichtbij. Ik heb hem aangeraakt, er een stukje vanaf gebroken, dit stukje in mijn hand gehad en ervan geproefd. Als dat geen ervaren is…. We weten nu ook wat ijsblauw is, n.l. de kleur van een gletsjer. Deze kleur werd duidelijker en helderder naarmate we de gletsjer naderden. Gisteren zagen we een gletsjer voor het eerst van vrij dichtbij, en zagen we een vage kleur blauw, maar vandaag gingen we naar een gletsjer toe. Het was een stevige, steile wandeling naar boven, o.a. langs een waterval waar die van gisteren een zielig stroompje bij was. Als je er langs liep werd je echt klets- en kletsnat. Toen we bij de gletsjer aankwamen wist ik niet wat ik zag, een meters- en metersdikke ijslaag waarin hele diepe inhammen zaten die een kleur blauw weergaven, waarvan ik wist dat deze kleur pas ijsblauw was en dat ik die kleur met deze kleurnuance nog nooit eerder had gezien.

8 augustus 2006

Het landschap in Noorwegen is zo ontzettend gevarieerd dat we na vier weken nog steeds gefascineerd raken doordat we weer een nieuw facet van de natuur ontdekken. Vandaag waren dat de enorme watervallen. We reden op een oude weg naar een zomerskigebied. Het was heel rustig vergeleken met de Trollstigen van afgelopen zondag en dit was ook weer een weg waar je absoluut niet met een caravan moet rijden; smal, haarspeldbochtig en “kiezelig”. Overal zag je watervallen naar beneden komen en je vraagt je af waar al dat water vandaan komt, want het houdt nooit op. Tienduizenden liters water per seconde vallen met een donderend geraas naar beneden, dag na dag, maand na maand, jaar na jaar….. Ik kon niet anders dan met heel veel ontzag naar dit natuurgeweld kijken en sprakeloos zijn. Maar deze ervaring was nog niet alles voor vandaag. Toen we verder naar boven reden kwamen we terecht in zó’n desolaat landschap met sneeuwvelden op de bergen in de verte dat ik het gevoel had dat ik in een maanlandschap terechtgekomen was. De foto geeft precies weer wat ik voelde; het lijkt gewoon niet echt.

7 augustus 2006

Het is nu maandagochtend, 8.30 uur. Vandaag gaan we verder naar een volgende kampeerplek, waar ze vast en zeker geen internetverbinding hebben. Hier op deze camping was dat perfect geregeld en daarom kon ik ook elke dag mijn weblog bijwerken. Het zal daarom wel weer enkele dagen duren voordat jullie iets van mij zullen horen. Vandaag gaan we naar het plaatsje Stryn waar we weer enkele dagen zullen blijven. Onderweg gaan we het Rozenkerkje bezoeken, ook weer zo’n toeristentrekker. Van de week zal ik jullie daar een foto van laten zien.
Hier is dan de beloofde foto van het Rozenkerkje. In tegenstelling tot de eenvoud van het kerkje dat we aan het begin van onze vakantie zagen, is alles hier zo ontzettend overdreven gedecoreerd, dat het bijna lelijk is. Dit kerkje is gebouwd in 1789 en laat Renaissance en Barokelementen zien. Geef mij maar iets eenvoudigers!

Onze vakantie begint aardig op te schieten. Zaterdag komen we aan bij het laatste hoofddoel van onze reis, de Hardangervidda, waar Ton en Ben samen een dag gaan lopen om te kijken waar ze vier jaar geleden óók gelopen hebben, maar die dag niets hebben kunnen zien door de mist. Daar blijven we dan ook nog een paar dagen en dan volgende week woensdag gaan we richting huis, waar we dan zaterdag de 19e aan zullen komen. Iedereen moet weer de groeten hebben van ons vieren en tot de volgende log.

Liefs, Elly, xxx

6 augustus 2006

Op onze tweede dag in Ǻndelsnes hebben we een dagtocht gemaakt naar de Trollstigen, oftewel het Trollenpad. Het wordt dringend afgeraden om deze weg met een caravan te rijden en het is overduidelijk waarom! De weg naar boven heeft elf haarspeldbochten en zelfs zonder caravan is het een enorme klus om die te nemen. Als je bovendien bedenkt dat de stijgende automobilist voorrang heeft boven de dalende, dan moet je er niet aan denken dat wanneer je met de caravan naar beneden rijdt en je in een haarspeldbocht een bus of camper tegenkomt, met de caravan terug naar boven moet om deze enorme bocht achteruit te nemen. Maar goed, iedereen weet hoe verstandig wij zijn, daarom zijn we met zijn viertjes in de auto zonder caravan deze weg gaan rijden. Wat een bijzondere ervaring was dat. Na elke haarspeldbocht dacht je dit kan niet mooier worden en iedere keer bleek dat wel het geval te zijn! Bovenaan had de Noorse VVV natuurlijk een geweldig uitzichtpunt gecreëerd waarop je uitzicht had op de totale weg. Een fenomenaal uitzicht dat jullie kunnen zien op de foto. Bijna alle elf haarspeldbochten zijn hieop te zien.

Na de Trollstigen zijn we ook nog doorgereden naar de Geirangerfjord. Één van de Europese natuurfenomenen die op de lijst van de Werelderfgoedlijst van de Unesco staan. Het water van deze fjord was diepblauw gecombineerd met zeegroen. Dit is een van de mooiste vergezichten ter wereld, wederom adembenedemd.

 

5 augustus 2006

Vanuit onze kampeerplek in Ǻndelsnes hebben we een dagtrip gemaakt naar Ǻlesund. Dit stadje werd in 1904 totaal verwoest door brand en is toen in drie jaar tijd weer volledig herbouwd. Omdat de Noorse architecten de Europese Jugendstil erg bewonderden, is het in deze stijl herbouwd en dat heeft een prachtige stad opgeleverd. Klik op deze link om panoramafoto's en dia's te bekijken. De gevels van alle huizen in het oude centrum zijn zeer kleurrijk en versierd met prachtige ornamenten van bloemen, druiven, fantasiepatronen, enz. Ook hebben veel huizen torentjes, pilaren en mooie trapopgangen. Een ontzettend mooie stad en zeer zeker de moeite waard om te bezoeken. Wij hebben er erg van genoten.

Voor het eerst ervaren we weer dat het ’s nachts donker wordt. Om een uur of elf schemerde het en vannacht om twee uur moest ik echt het licht aandoen om op mijn horloge te kijken; het was echt donker. Je merkt daaraan toch ook dat we zuidelijker zitten.

 

4 augustus 2006

We zakken al aardig af naar het zuiden. We zitten nu in het “brede” middengedeelte van Noorwegen aan de westkust. Vanmorgen zijn we vertrokken vanuit Trondheim. Na een prachtige tocht zijn we aangekomen in Ǻndalsnes, waar we drie nachten zullen blijven staan. Morgen gaan we een dagje naar Ǻlesund om weer de broodnodige cultuur te gaan bekijken en zondag gaan we naar de Trolstigen en de Geirangerfjord. Omdat de Trolstigen een ontzettend moeilijke weg is om te rijden met een caravan, doen we dit gewoon zonder onze Kipjes en rijden met zijn vieren in één auto op en neer. Zondagavond zal ik jullie daar verslag van doen. Op dit moment staan we op een geweldige kampeerplek met een prachtig uitzicht, zoals jullie op onderstaande foto kunnen zien.

3 augustus 2006

Zelfs in een land als Noorwegen moet je op een gegeven moment een eind reizen om weer een andere bestemming te bereiken. Vandaag was dat zo’n dag. Het was een mooie weg, maar niet bijzonder of indrukwekkend of speciaal. Na alle spectaculaire dagen die we gehad hebben, was dit er een van het type “prima”. Daarom lijkt dit me een goed moment om de al enkele weken geleden beloofde Scandinavische “les” te vervolgen. Ik had al verteld dat in het Zweeds een ziekenhuis een “sjukhus” was; nou, in het Noors is dit een “sykehus”. In het Noors kwamen we ook borden tegen als:
Fahrtdemperer = verkeersdrempel;
Videregǻendeskole = (verdergaande school) = school voor voortgezet onderwijs;
Fugleutkikk = (vogeluitkijk) = vogelobservatie.
Met een beetje fantasie, allemaal goed leesbaar. Het Fins daarentegen is onbegrijpelijk, daar kun je met de beste wil van de wereld niets van maken. We kwamen borden tegen met “Jääjarventie”, “Elinvartikeita” en “Rajarvartiosa”. Schiet mij maar lek, maar dit is abacadabra. Maar wat betreft het betalingsverkeer is Finland weer makkelijker voor ons, want daar kunnen we betalen met de Euro, in tegenstelling tot Denemarken, Zweden en Noorwegen. In de drie laatstgenoemde landen moet je nog steeds met drie verschillende soorten Kronen betalen en alledrie hebben ze een andere wisselkoers. Het voordeel daarvan is echter, dat deze landen in verhouding goedkoper geworden zijn. Vroeger was het prijspeil in Noorwegen erg hoog voor ons, maar nu wij de Euro hebben en alles voor ons in Nederland ook duur geworden is, is het prijspeil hier in Noorwegen ongeveer gelijk geworden met dat van Nederland, alcohol echter uitgezonderd. Een fles wijn, b.v. een doodgewone Chenet van 75 cl, kost hier ongeveer 90 Kronen, omgerekend zo’n 11 Euro. Een pak wijn van drie liter kost hier 340 Kronen, dat is ruim 40 Euro! Wij waren dus erg blij met onze “gesmokkelde” voorraad wijn á  € 9,99 per pak van drie liter. Koffie en brood is hier ook duurder dan in Nederland, maar zeker niet vier maal duurder dan wijn en bier. In Noorwegen is het brood lekker vers en ruim verkrijgbaar, in tegenstelling tot Zweden, waar je na 10 uur ’s ochtends alleen nog maar voorverpakt brood van 4 á 5 dagen oud kunt krijgen!

We eindigen de dag op een kampeerplekje naast onze aankomstplaats met de boot in Trondheim.

2 augustus 2006

 Hallo allemaal,

De draadloze internetverbindingen zijn hopeloos. Iedereen heeft zijn verbinding goed beveiligd (terecht), maar daarom kan ik alleen maar in bibliotheken en hotels terecht. Gelukkig zijn er vriendelijke campingeigenaren die mij hun computer ter beschiklking stellen, zodat ik mijn dagboekverslagen en foto's via mijn usb-stick toch op de weblog kan zetten. Een Noors toetsenbord levert echter wel wat problemen op, want het ziet er anders uit dan dat van ons. Ik kan hier absoluut niet blind typen, want dan zouden jullie het niet kunnen lezen. De hyperlinks houden jullie gewoon van me te goed. Groetjes van ons vieren, Elly xxx

We hebben vandaag de laatste drie boten op Rijksweg 17 genomen, maar met een mooie onderbreking, n.l. de Torghatten, een gat in een berg die iedere toerist in Noorwegen gezien moet hebben; wij ook. In alle beschrijvingen over deze berg staat dat toegang op eigen risico is. We waren daarom voorbereid en gingen op onze wandelschoenen de berg op. Ze hebben niet teveel gezegd, want het was een behoorlijke klim, zeg maar gerust een enórme klim. Af en toe moest ik op handen en voeten verder en ik voelde me een berggeit. Maar wat was het mooi! Ik had dit al zó vaak op foto’s gezien en als je dit dan in levende lijve kunt aanschouwen dan krijg je gewoon een brok in je keel. Het schijnt dat dit gat door de zee is ontstaan. Onvoorstelbaar als je bedenkt hoe hoog wij hebben moeten klimmen vandaag! Toen ik omhoog keek in het gat waar wij stonden, werd ik gewoon duizelig, want de rotsen die ik boven me zag, waren zo ontzagwekkend, dat ik me heel nietig voelde, maar tegelijkertijd ook enorm machtig. Vreemd hoe je op hetzelfde moment zulke tegenstrijdige emoties kunt voelen.

1 augustus 2006

De regen- en onweersbui van gisteravond was alleen maar een bui tegen het stof, want vanmorgen was het nog wel bewolkt, maar om een uur of elf begon het zonnetje te schijnen en werd het weer een fantastisch mooie dag, met een temperatuur van ongeveer 25 graden. We zijn lekker een dagje op ons mooie plekje aan zee blijven staan en hebben de omgeving verkend. We hebben een kerkje bekeken, een museum bezocht en we hebben een wandeling gemaakt. We waren om een uur of drie weer bij de caravan en hebben lekker een beetje gelummeld, gelezen, gepuzzeld en lekker van het mooie weer en het uitzicht genoten. We hadden zo'n mooi plekje dat hordes mensen naast onze caravans kwamen staan om van de mooie zonsondergang te genieten. Ton was van plan om rode en groene stickers te gaan verkopen die je hier bij musea krijgt om op je shirt te plakken om te laten zien dat je entree hebt betaald. De rode stickers zouden voor 20 kronen recht geven op het uitzicht van de ondergaande zon en voor 40 kronen zouden ze een groene sticker krijgen en ook een rondleiding krijgen in onze Kip Kompaktjes, want sommige mensen zaten bijna met hun achterwerk op onze trekhaak om een foto te maken! Het zegt wel alles over ons uitzicht, toch? Onderstaande foto is vanaf dezelfde plek gemaakt als gisteravond tijdens de dreigende onweersbui.

   

 

31 juli 2006

“Endelig Sommer” kopte een Noorse krant vanmorgen. Een tijdje terug had ik al eens verteld dat de Zweedse en Noorse taal best leesbaar zijn. Dat was nu ook heel duidelijk: het is hier “eindelijk zomer”. Vandaag hebben we hier ook heerlijk van genoten op onze boottochtjes. Rijksweg 17, de toeristische route langs de kust van Noorwegen heeft in totaal 6 oversteken per boot. Vandaag hebben we er drie van gemaakt. De eerste duurde slechts 10 minuten, de tweede was er een van ruim een uur en de laatste duurde een klein half uurtje. De tweede boottocht had het karakter van een tocht op een cruiseschip. We zaten op het voordek in het zonnetje. Halverwege de tocht passeerden we weer de poolcirkel op onze (langzame) terugtocht, waar we ruim twee weken geleden in Finland richting het noorden overheen waren gegaan. We beginnen de hoop te verliezen om een eland te zien. Als je die niet boven de poolcirkel ziet, dan ben ik bang dat de kans verkeken is. Erg jammer, maar het is niet anders, maar een klein beetje hoop blijf ik toch nog houden.

Net als gisteren hebben we een prachtig kampeerplekje gevonden direct aan zee. De zon scheen prachtig in het water, maar om een uur of negen begonnen zich donkere wolken samen te pakken boven de bergen en een fikse regen- en onweersbui zat er onmiskenbaar aan te komen. Dit resulteerde in een dramatisch mooie lucht boven zee; de ondergaande zon die als een oranje bal tussen de zwarte wolken een schitterend plaatje opleverde.

30 juli 2006

Ik zit op dit moment achter de privecomputer van een erg aardige campingeigenaar. Ik kan ook mijn USB-stick gebruiken, maar het kost teveel tijd om ook hyperlinks aan te  brengen van plaatsen waar we zijn geweest. Als ik weer een draadloze internetverbinding heb en op mijn eigen computer kan werken, dan zet ik die er alsnog bij. Dus voor dit moment moeten jullie het alleen met tekst doen en een paar prachtige foto's. Tot over een paar dagen. Groetjes, Elly xxx

Vandaag zijn we begonnen aan Rijksweg 17, een prachtige weg langs de westkust van Noorwegen. En mooi was het! De weg slingerde zich langs fjorden en over bergen die steeds hoger werden. Af en toe moesten we in de tweede versnelling naar boven.

We hebben de Saltstraumen bekeken. Dit zijn maalstromen waarbij bij eb en vloed het water uit de zee door een zeer smalle opening in en uit een fjord wordt gestuwd met als gevolg dat er enorme waterkolken ontstaan. Het was jammer dat we niet het echte kolkende water gezien hebben, maar dan hadden we een paar uur moeten wachten en dat zagen we toch niet zo zitten.

Het landschap in Noorwegen is en blijft spectaculair. Vanmiddag zagen we de eerste echte grote metersdikke gletsjers die zich uitstrekten over de bergen. Je vraagt je af waarom ze niet smelten, want ze liggen gewoon in de zon. Maar de zon is toch niet in staat om deze enorme sneeuw- en ijsvlaktes te laten verdwijnen.

29 juli 2006

Vandaag hebben we de Lofoten weer verlaten, maar niet nadat we een mooie toeristische route genomen hebben naar de boot die om 8.45 uur zou vertrekken. Dat werd weer extra vroeg opstaan, n.l. om 5.30 uur! Om 6.50 uur vertrokken we. Op zaterdagochtend én op dit tijdstip, jullie begrijpen het vast wel: inderdaad, lekker rustig op de weg. De route voerde ons langs prachtige fjorden en omdat de zon scheen, kreeg het landschap iets mystieks. De grillig gevormde bergen waren door deze ochtendzon alleen maar in silhouet te zien. De zon scheen in het water van het fjord en tientallen rotsen staken er als eilandjes bovenuit. Het was alsof we door een maanlandschap reden. We kregen weer een totaal ander beeld van de Lofoten dan gisteren en eergisteren; misschien ook omdat we vandaag bijna door een onbewoond gedeelte van de eilanden reden. Na een boottocht van twee uur bereikten we het vasteland van Noorwegen weer. We vonden een rustige kleine camping aan het eind van een smal doodlopend weggetje, prachtig gelegen aan een riviertje. We hopen morgenochtend geen tegenliggers tegen te komen…

28 juli 2006

Hoe is het mogelijk, de zon scheen weer vanmorgen en ik kon mijn zomerkleren wéér aan! Je moet wel steeds een fleecejack bij de hand hebben, maar de temperatuur is aangenaam. Vandaag gaan we de Lofoten verder verkennen. Het zijn adembenemend mooie eilanden. Als ik een vergelijking zou moeten maken met de rest van Noorwegen, dan zou ik zeggen dat het een combinatie is van ruig en lieflijk. Het woeste Noorwegen met af en toe een stukje Denemarken ertussen; heel apart. Wat verder opvalt hier zijn de pittoreske vissersdorpjes, met roodbruine huisjes die op palen staan. Kleurrijke vissersboten in de haventjes geven het geheel een knus en kneuterig uiterlijk. We zijn naar een museumvissersdorpje geweest, waar we o.a. een zaagmolen, botenhuis, een nostalgische winkel en een scheepswerkplaats konden bezichtigen. Ook hebben we het plaatsje Ǻ bezocht, het stadje met de kortste plaatsnaam ter wereld, dat in het zuidelijkste puntje van de Lofoten ligt. Ook weer zo’n plekje waar de natuur zo ongelooflijk mooi is, dat je er stil van wordt.